Σπαρτιάτες ταινία
Συντονιστές: the_ripper, Διαχείριση
-
pilot747
- Δημοσιεύσεις: 647
- Εγγραφή: 14 Οκτ 2005, 12:27
- Τοποθεσία: Τρίκαλα (αν και σπουδάζω Πάτρα)
- Επικοινωνία:
Στο βαθμό όμως που επεμβαίνουν είναι σα να δημιουργούν μια νέα ιστορία και απλά της δίνουν το όνομα ενός Ελληνικού ιστορικού γεγονότος. Τόσο ευφάνταστοι που είναι δεν μπορούν να βρουν έναν ποιο αντιπροσωπευτικό τίτλο??? Με λυπεί αυτό διότι νομίζουν ότι μαθαίνουν την Ελληνική Ιστορία στον υπόλοιπο κόσμο. 
Start with doing what is nescessary, then what is possible, and all of a sudden you manage what is impossible.
Frans of Assisi

Frans of Assisi

Όλες αυτές οι ταινίες που αναφέρονται σε ιστορικά γεγονότα ή σε βιβλία έχουν μια λέξη κατά την εμφάνιση των συντελεστών της παραγωγής...
..this film is based on...
Αυτό σημαίνει ότι χρησιμοποιεί στοιχεία της ιστορίας αλλά δεν είναι υποχρεωμένος & να την τηρήσει.Απλά πάνω στο γεγονός που αναφέρεται φτιάχνει μια νέα ιστορία-->το προιόν της φαντασίας του & της δημιουργηκότητάς του.
Κάποια στοιχεία είναι πραγματικά και για αυτό έχουν μαζί τους και ιστορικούς)
Καλά λέει ο Νάκος ότι τα ντοκυμαντερ έχουν αυτό το σκοπό(την ανάδειξη της αλήθειας.Και εκεί έχουμε δίκιο να κρίνουμε/σχολιάσουμε αν το ντοκυμαντερ είναι αντικειμενικό.
..this film is based on...
Αυτό σημαίνει ότι χρησιμοποιεί στοιχεία της ιστορίας αλλά δεν είναι υποχρεωμένος & να την τηρήσει.Απλά πάνω στο γεγονός που αναφέρεται φτιάχνει μια νέα ιστορία-->το προιόν της φαντασίας του & της δημιουργηκότητάς του.
Κάποια στοιχεία είναι πραγματικά και για αυτό έχουν μαζί τους και ιστορικούς)
Καλά λέει ο Νάκος ότι τα ντοκυμαντερ έχουν αυτό το σκοπό(την ανάδειξη της αλήθειας.Και εκεί έχουμε δίκιο να κρίνουμε/σχολιάσουμε αν το ντοκυμαντερ είναι αντικειμενικό.
Αν μου επιτρέπεται να προσθέσω, αυτό που λες pilot747 ειναι η πραγματικότητα αλλα οφείλεται στο λάθος τρόπο που διδαχθήκαμε τους αρχαίους κλασσικούς στο σχολείο.
Δίναμε περισσότερη βαρύτητα στην αρχαία γλώσσα παρά στα νοήματα και τη σοφία (πείρα, εμπειρια, γνώσεις) που τα συγγραματα εκείνα περιείχαν.
Για παραδειγμα, λέει κάποιος αρχαίος κλασσικός "... Οις ει ξυγχωρήσετε, και άλλο τι μείζον ευθύς επιταχθήσεσθε ως φόβω και τούτο υπακούσοντες.." και σε μετάφραση "... εκείνοι εις τις απαιτήσεις των οποίων θα υποχωρήσετε, ευθύς αμέσως θα σας διατάξουν να παραχωρήσετε περισσότερα, με την πεποιθηση ότι υπακούετε στις επιταγές τους λόγω φόβου..."
Και συνεχίζει ο Θουκυδίδης στο Α140 (γιατί γι 'αυτόν πρόκειται, τον πρώτο "πολεμικό ανταποκριτή παγκοσμίως") σε πιο ελεύθερη απόδοση του νοήματος "... γι αυτό εγώ προτείνω να μην υποχωρήσουμε σ'αυτή την απαίτησή τους, όσο μικρή κι αν σας φαίνεται, προκειμένου να αποφύγουμε τον πόλεμο. Γιατί αυτοί θα το θεωρήσουν αδυναμία κι όχι ένδειξη σοφρωσύνης. Και αμέσως θα απαιτήσουν κάτι άλλο μεγαλύτερο. Και τελικά ούτε τον πόλεμο θα αποφύγουμε και θα έχουμε κάνει όλες αυτές τις υποχωρήσεις. Άλλωστε αυτοί είναι τον πόλεμο που επιδιώκουν και γι αυτό δεν θα τον αποφυγουμε ό,τι κι αν κάνουμε. Επειδή αν δεν θέλαν τον πόλεμο δεν θα απαιτούσαν μ'αυτόν τον τρόπο...."
Λοιπόν δεν είναι ενδιαφέροντα και συνάμα επίκαιρα αυτά?
Αλλά τότε που τα κάναμε προσπαθούσαμε να μάθουμε την ... μετοχή μέλλοντος παθητικής φωνής του επιταχθήσεσθε κι όχι να διδαχθούμε από αυτά που λέει ο Θουκυδίδης ώστε να αποφύγουμε τυχόν υποχωρήσεις που θα στέλναν το λάθος μύνημα στον αντίπαλο (όσο κι αν εμείς το κάνουμε απο σύνεση).
Συμπέρασμα. Οι αρχαίοι έχουν ενδιαφέρον αρκεί να ασχοληθούμε με το νόημα τους κι όχι με τη γραφή τους.
Ισως σας κούρασα αλλά ήθελα να το βγάλω απο μέσα μου.
χαιρετώ,
Νίκος
Δίναμε περισσότερη βαρύτητα στην αρχαία γλώσσα παρά στα νοήματα και τη σοφία (πείρα, εμπειρια, γνώσεις) που τα συγγραματα εκείνα περιείχαν.
Για παραδειγμα, λέει κάποιος αρχαίος κλασσικός "... Οις ει ξυγχωρήσετε, και άλλο τι μείζον ευθύς επιταχθήσεσθε ως φόβω και τούτο υπακούσοντες.." και σε μετάφραση "... εκείνοι εις τις απαιτήσεις των οποίων θα υποχωρήσετε, ευθύς αμέσως θα σας διατάξουν να παραχωρήσετε περισσότερα, με την πεποιθηση ότι υπακούετε στις επιταγές τους λόγω φόβου..."
Και συνεχίζει ο Θουκυδίδης στο Α140 (γιατί γι 'αυτόν πρόκειται, τον πρώτο "πολεμικό ανταποκριτή παγκοσμίως") σε πιο ελεύθερη απόδοση του νοήματος "... γι αυτό εγώ προτείνω να μην υποχωρήσουμε σ'αυτή την απαίτησή τους, όσο μικρή κι αν σας φαίνεται, προκειμένου να αποφύγουμε τον πόλεμο. Γιατί αυτοί θα το θεωρήσουν αδυναμία κι όχι ένδειξη σοφρωσύνης. Και αμέσως θα απαιτήσουν κάτι άλλο μεγαλύτερο. Και τελικά ούτε τον πόλεμο θα αποφύγουμε και θα έχουμε κάνει όλες αυτές τις υποχωρήσεις. Άλλωστε αυτοί είναι τον πόλεμο που επιδιώκουν και γι αυτό δεν θα τον αποφυγουμε ό,τι κι αν κάνουμε. Επειδή αν δεν θέλαν τον πόλεμο δεν θα απαιτούσαν μ'αυτόν τον τρόπο...."
Λοιπόν δεν είναι ενδιαφέροντα και συνάμα επίκαιρα αυτά?
Αλλά τότε που τα κάναμε προσπαθούσαμε να μάθουμε την ... μετοχή μέλλοντος παθητικής φωνής του επιταχθήσεσθε κι όχι να διδαχθούμε από αυτά που λέει ο Θουκυδίδης ώστε να αποφύγουμε τυχόν υποχωρήσεις που θα στέλναν το λάθος μύνημα στον αντίπαλο (όσο κι αν εμείς το κάνουμε απο σύνεση).
Συμπέρασμα. Οι αρχαίοι έχουν ενδιαφέρον αρκεί να ασχοληθούμε με το νόημα τους κι όχι με τη γραφή τους.
Ισως σας κούρασα αλλά ήθελα να το βγάλω απο μέσα μου.
χαιρετώ,
Νίκος
TODO POR LA PATRIA
-
pilot747
- Δημοσιεύσεις: 647
- Εγγραφή: 14 Οκτ 2005, 12:27
- Τοποθεσία: Τρίκαλα (αν και σπουδάζω Πάτρα)
- Επικοινωνία:
Φίλε Νίκο είσαι πολύ σωστός.
Πράγματι αν και δεν το καταλαβαίνουμε ο τρόπος που διδάσκουν αυτό που διδάσκουν μας κάνει να χάνουμε το νόημα και να μην βρίσκουμε κάποιο ενδιαφέρον σε αυτό που διαβάζουμε.
Γιαυτό και μας φαινόταν τόσο βαρετό τότε! Για δες...
Πράγματι αν και δεν το καταλαβαίνουμε ο τρόπος που διδάσκουν αυτό που διδάσκουν μας κάνει να χάνουμε το νόημα και να μην βρίσκουμε κάποιο ενδιαφέρον σε αυτό που διαβάζουμε.
Γιαυτό και μας φαινόταν τόσο βαρετό τότε! Για δες...
Start with doing what is nescessary, then what is possible, and all of a sudden you manage what is impossible.
Frans of Assisi

Frans of Assisi

-
P.Grigorakis
- Δημοσιεύσεις: 118
- Εγγραφή: 30 Μαρ 2004, 15:32





