Η γενιά του '85 ...

[Anzac]

Αφιερωμένο σε όσους γεννήθηκαν πριν το 1985

H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε. Ήμαστε μια
γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να
περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό
ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο
το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή.

Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.
Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε
ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το
«σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια
και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά. Ανεβαίναμε στα ποδήλατα
χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες
χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένα από μέταλλο και είχαν κοφτερές
γωνίες.

Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια.
Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες
κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε
ξεχάσει να βάλουμε φρένα. Παίζαμε «μακριά γαιδούρα» και κανείς μας δεν
έπαθε κήλη ή εξάρθρωση. Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε
όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα
φώτα στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μάς βρει. Τότε δεν υπήρχαν
κινητά. Σπάγαμε τα κόκκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος
για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους» Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με
πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και
όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα. Δεν υπήρχε κάποιος να
κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου. Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο
ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε.

Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως
κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλια
νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα.
Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν
πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι.

Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες
με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε φίλους. Κανονίζαμε να
βγούμε μαζί τους και βγαίναμε. Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά
βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό,
κρυφτό, αμπάριζα... μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία. Περνούσαμε τη μέρα μας
έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα.
Χάσαμε χιλιάδες μπάλλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση,
όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση.
Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν
ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν. Θεέ μου!

Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους
φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους
γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν
υπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε;

Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε
να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο
άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να
περάσουν όλοι. Τι φρίκη!

Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες
στην παραλία χωρίς αντιηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς
μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ. Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην
άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Ρίχναμε τα κορίτσια
κυνηγώντας τα για να τους βάλουμε χέρι, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο
chat room και γράφοντας ; ) : D : P

Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά
μάθαμε και ωριμάσαμε. Δεν θα πρέπει να μάς παραξενεύει που τα σημερινά
παιδιά είναι κακομαθημένα και χαζοχαρούμενα.

Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»... συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να
μεγαλώσεις σαν παιδί...

[condor]

και το 86 ετσι ητανε...
αχ τι μου θυμισες... (σ.σ. χωριο)....

[STARSERIF]

Πω πω ειμαι χουφταλο χουφταλο... .....συμφωνο.Η δικη μας γεννια ισως ειναι η τελευταια τυχερη που εζησε τετοιες ωραιες στιγμες

[Επισκέπτης]

Απο τύχη ζούμε ρεεεεεεε!!!
Δημήτρης

[kongrigo]

Τα έχουμε ξαναπεί:

· Ολη η Ελλάδα να είναι «ΑΡΗΣ» και κάθε Τρίτη να βλέπει μπάσκετ
· Προλάβαμε την Εθνική Μπάσκετ του Γκάλη του ΄87
· ΠΑΟ και ΟΣΦΠ να παίρνουν τα πρώτα Πανευρωπαϊκά Πρωταθλήματα στο Μπάσκετ



…και φυσικά…

· τους Ολυμπιακούς Αγώνες στην Αθήνα 2004
· την Πρωταθλήτρια Ευρώπης στο ποδόσφαιρο 2004 στην Πορτογαλία, Ελλάδα

[Dreamlord]

Μπάλα μεχρ αργα το βραδυ στο δρομο και να περναει 1 αυτοκινητο το μισαωρο...
Ξύλινα σπαθια και τα χερια καταματωμενα απο τις ξωφαλτσες...
πόλεμος με παιδια απο αλλες γειτονιες
Τηλεοραση να μην βλεπεις ( τι να δεις αλλωστε? 2 καναλια μεχρι τις 00.00)
Μπουγέλα στους δρομους στο τελος της χρονιας... ολη η περιοχη να θυμιζει Ν. Ορλεανη μετα...

Τί μου θυμιζεις ρε Τιμο... Πως ζουν τα σημερινα παιδια?????

[Anzac]

τα μελλοντικα παντως θα ζουν με VR

ισως και με κανενα καλωδιο συνδεμενο στο χερι ή στο κεφαλι

και το σχολειο θα γινεται Interactive, θα καθεσε σε μια force feedback καρεκλα, θα φορας στο κεφαλι το VR κρανος και τα VR gloves, θα πατας start, και αν δεν εισαι στην ωρα σου θα τρως αρνητικο bonus malus, αν δεν διαβασες ο server υπολογιστης θα ευεβρισκει τιμωρια/ποινη και τα αποτελεσματα των γραπτων σου θα πηγαινουν μεσω internet στο ΥΕΠΜΔ (Υπ Εθ. Παιδιας Μεσω Διαδυκτιου)

[PREDATOR]

Αχ............................. Those were the days!!!!!!!!!

[Anzac]

....μετα το σχολειο για coin-ops, και με φοβο μην σκασει καμια αστυνομια (λογω ηλικιας)

τωρα πια , μονο στα φρουτακια εχεις τετοιο αγχος , αλλα και παλι δινεις καμια μιζα και δεν ερχεται ποτε κανεις !

[PREDATOR]

Τι σοκοφρέτες έχω... σουφρώσει πιτσιρικάς από το μαγαζί του παππού στο χωριό!!! χαχαχαχαχαχαχα!!
Και μετά όλες σε μια σακούλα και βουρ στο λαγγάδι για ...εξερεύνηση και μάσα!!! Ωραίες εποχές! Ανέμελες!

[condor]

εγώ πάλι δεν είχα αφήσει καρπούζι και πεπόνι στα γύρο χωράφια με τα παιδία… όλο μας κράζανε οι παππούδες…..

[Alexander]

Τίμο αυτό που έγραψες είναι ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ
Και φυσικά ότι άλλο συμπλήρωσαν τα υπόλοιπα παιδιά είναι TOP
Αυτό το κείμενο δεν πρέπει να χαθεί για να ξαναζωντανεύουν στη μνήμη μας αυτές οι εποχές.

Που οι γονείς μας πλάκωναν στο ξύλο με το τσόκαρο ή το εξαπόλυαν από μακριά(fox3 tsokar missile inbound) και ότι πετύχει επειδή δεν τους αφήναμε να κοιμηθούν από τη φασαρία που κάναμε,χωρίς να λένε ΜΗ ΘΑ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙΣ ΨΥΧΙΚΆ ΤΡΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ! ! !

Που οι γονείς μας έψαχναν στα οικόπεδα που υπήρχαν κάποτε & παίζαμε μπάλα.

Που οι γονείς όταν μας έβρισκαν μετά από ώρες,σε κάποιο δρόμο με λίγα παρκαρισμένα,και τους είχε πάει η ψυχή στην κούλουρη μας τράβαγαν τη φαβορίτα κόντρα.

Σε ένα φοβερό φίλο μου στο Φάνη που ερχόταν έξω από το σπίτι μου παλιά στην Άνω Γλυφάδα και μου φώναζε........Αλάκο θα 'ρθεις να πάξουμε;;;Φίλε Φάνη να είσαι καλά όπου και αν είσαι τώρα

Που όλο τσακωνόμασταν μεταξύ μας τα παιδιά και την άλλη μέρα πάλι μαζί παίζαμε σαν να μην είχε γίνει τίποτα την προηγούμενη μέρα.
Αυτά είναι μερικές μνήμες από τότε.

''Τα παιδιά της αλάνας'' θα το ονόμαζα αυτό το κείμενο φίλε Τίμο.Πολύ χάρηκα με αυτό που έγραψες.

Οι εποχές των παιδιών της αλάνας είναι μοναδικές και αυτά μοναδικά:!:

[Anzac]

για να μην παρεξηγηθουμε, το κειμενο μου ηρθε με email παιδια...

[manik]

Που οι γονείς μας πλάκωναν στο ξύλο με το τσόκαρο ή το εξαπόλυαν από μακριά(fox3 tsokar missile inbound) και ότι πετύχει επειδή δεν τους αφήναμε να κοιμηθούν από τη φασαρία που κάναμε,χωρίς να λένε ΜΗ ΘΑ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙΣ ΨΥΧΙΚΆ ΤΡΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ! ! !

Που οι γονείς μας έψαχναν στα οικόπεδα που υπήρχαν κάποτε & παίζαμε μπάλα.

Πω πω τι μου θυμίζεις τώρα.Γυρνούσα σπίτι με φουσκωμένα και ματωμένα τα πόδια μιας και οι αλάνες ήταν με τσαϊλι και τρώγαμε τα καλαμίδια της ζωής μας...
Μετά τα 16 βέβαια ανακάλυψα πως υπήρχαν και γυναίκες στον πλανήτη...

Και τώρα βλέπεις τα κοπέλια μόλις σχολάσουν κατ' ευθείαν στο Pc ή σε κάποιο Netcafe της γειτονιάς να παίξουν Lineage και WoW κ.λ.π.
(Να παίζανε τουλάχιστον κανα Falcon καλά θα 'τανε!! )

[mechgr]

Σκαρφαλώναμε και παίφταμε από τις 5 μετρες αμυγδαλιές.....

Τρώγαμε "φυρίκια" (ξινόμηλα) πριν γίνουν και τρέχαμε σφεεεεεντόνα σε κάποια τουαλέτα ή χωράφι για το κόψιμο.....

Μάλιστα υπερπήδησα και μια μάντρα μια εποχή - όταν ανακάλυψα ότι πάνω στην κατηφόρα κόπηκε η ντίζα από το θρυλικό BMXάκι!!!!

Κι'όμως....έλα ντε......περάσαμε όμορφα....υπέροχα...

Τώρα? ποιές αλάνες (θα) έχουν τα παιδιά μας?......του Counter-Strike θα μου πείτε........ ή θας σας απαντήσουν...