Η γενιά του '85 ...
Συντονιστές: the_ripper, Διαχείριση
-
WingedWolf
- Δημοσιεύσεις: 800
- Εγγραφή: 11 Σεπ 2005, 15:22
- Τοποθεσία: Athens
- Επικοινωνία:
Ρε παιδιά και εγώ είμαι του 89’ και έχω παρόμοιες εμπειρίες με εσάς...
Θυμάμαι μάλιστα όταν είχαμε έρθει με τους γονείς μου να μείνουμε Αθηνά (από Πάτρα) το 95’, εδώ η γειτονία ήταν μια αλάνα. Μάλιστα έχω και φωτογραφίες Before- After τρομερή η διαφορά με το σήμερα. Ζούσαμε όπως ακριβώς περιγράφει ο Anzac. Παίζαμε μπάλα κρυφτό, μετά από μερικά χρόνια όχι πολλά τούρκικο κρυφτό* (το παίζουμε ακόμα βασικά 17 χρονών μαντράχαλοι) και όλα τα παιχνίδια που έπαιζαν τα παιδιά στην ηλικία σας. Επίσης και εμείς φτιάχναμε έλκηθρα και κατρακυλούσαμε στα χώματα και τα λοφάκια της Αττικής Οδού (όταν την φτιάχνανε) χαχαχα εμείς βέβαια φτιάχναμε φρένα αλλά δεν δουλεύανε και είχαμε μερικά προβλήματα (βλέπε τούμπες). Θυμάμαι μάλιστα τα σπιτάκια που φτιάχναμε, τις ονομαζόμενες «σπιλίτσες», από παλέτες και ξύλα και γενικότερα «σκουπίδια» που βρίσκαμε σε οικοδομές μάλιστα κάναμε και εγκαίνια. Εμείς επίσης φτιάχναμε και γήπεδα σε αλάνες με χόρτο από τις τάβλες που βρίσκαμε και από τα πορτοκαλί δίχτυα που βάζουν στις οικοδομές φτιάχναμε τέρματα εφάμιλλα με αυτά τον 5x5. Φυσικά και εμείς κάναμε κόντρες με τα ποδήλατα στην Αττική οδό όταν ήταν χωματόδρομος (πο είχε και κάτι λακκούβες ακόμα θυμάμαι μια γερή τούμπα που έφαγα αχχ τα δοντάκια μου...). Και εμείς κάναμε «εξερευνήσεις» στην περιοχή και εμείς πηδάγαμε από μεγάλα ύψη με κίνδυνο να σπάσουμε τα πόδια μας και εμείς παίζαμε στα βρομόνερα και τα λασπόνερα δίπλα στους βατράχους και τους γυρίνους που μάλιστα τους μαζεύαμε κιόλας.
Όλα τα παραπάνω γίνονταν στην Μεταμόρφωση Αττικής στην μέση της δεκαετίας του 90’ στις αλάνες εκεί που τώρα υπάρχει η Αττική Οδό και σκέφτομαι μερικές φορές βλέποντας τον μικρό αδερφό μου που είναι 6 χρονών (την ηλικία που ήρθα στην Αθήνα) και τα παιδιά της ηλικίας του να παίζουν Περι και Κάτια αντί να παίζουν στο δρόμο να φτιάχνουν σπιτάκια και γενικότερα να βγαίνουν έξω όχι γιατί δεν θέλουν αλλά γιατί δεν μπορούν και γιατί δεν τα ξέρουν...
Τελικά οι εποχές έχουν αλλάξει πολύ μέσα σε 10 χρόνια και νομίζω πως σίγουρα ήμασταν από τις τελευταίες αν όχι η τελευταία γενιά που τα έζησα αυτά...
*Τούρκικο κρυφτό
Κρυφτό που μου το έμαθαν τα παιδιά από το χωριό μου (Ν. Βύσσα Έβρου). Δεν έχω ιδέα γιατί το λένε τούρκικο πάντως παίζετε ως εξής: υπάρχουν δυο ομάδες η μια φιλάει και η άλλη κρύβεται η ομάδα που φιλάει πρέπει να βρει την ομάδα που κρύβεται μέσα σε ένα χρονικό διάστημα συνήθως 10’ λεπτά. Φανταστείτε να παίζεις αυτό το παιχνίδι σε χωριό και μάλιστα βράδυ… Το παίζαμε και εδώ και κρυβόμασταν σε πολλές τοποθεσίες από θάμνους μέχρι σε εγκαταλελειμμένα σπίτια και κάτω από φορτηγά…
Θυμάμαι μάλιστα όταν είχαμε έρθει με τους γονείς μου να μείνουμε Αθηνά (από Πάτρα) το 95’, εδώ η γειτονία ήταν μια αλάνα. Μάλιστα έχω και φωτογραφίες Before- After τρομερή η διαφορά με το σήμερα. Ζούσαμε όπως ακριβώς περιγράφει ο Anzac. Παίζαμε μπάλα κρυφτό, μετά από μερικά χρόνια όχι πολλά τούρκικο κρυφτό* (το παίζουμε ακόμα βασικά 17 χρονών μαντράχαλοι) και όλα τα παιχνίδια που έπαιζαν τα παιδιά στην ηλικία σας. Επίσης και εμείς φτιάχναμε έλκηθρα και κατρακυλούσαμε στα χώματα και τα λοφάκια της Αττικής Οδού (όταν την φτιάχνανε) χαχαχα εμείς βέβαια φτιάχναμε φρένα αλλά δεν δουλεύανε και είχαμε μερικά προβλήματα (βλέπε τούμπες). Θυμάμαι μάλιστα τα σπιτάκια που φτιάχναμε, τις ονομαζόμενες «σπιλίτσες», από παλέτες και ξύλα και γενικότερα «σκουπίδια» που βρίσκαμε σε οικοδομές μάλιστα κάναμε και εγκαίνια. Εμείς επίσης φτιάχναμε και γήπεδα σε αλάνες με χόρτο από τις τάβλες που βρίσκαμε και από τα πορτοκαλί δίχτυα που βάζουν στις οικοδομές φτιάχναμε τέρματα εφάμιλλα με αυτά τον 5x5. Φυσικά και εμείς κάναμε κόντρες με τα ποδήλατα στην Αττική οδό όταν ήταν χωματόδρομος (πο είχε και κάτι λακκούβες ακόμα θυμάμαι μια γερή τούμπα που έφαγα αχχ τα δοντάκια μου...). Και εμείς κάναμε «εξερευνήσεις» στην περιοχή και εμείς πηδάγαμε από μεγάλα ύψη με κίνδυνο να σπάσουμε τα πόδια μας και εμείς παίζαμε στα βρομόνερα και τα λασπόνερα δίπλα στους βατράχους και τους γυρίνους που μάλιστα τους μαζεύαμε κιόλας.
Όλα τα παραπάνω γίνονταν στην Μεταμόρφωση Αττικής στην μέση της δεκαετίας του 90’ στις αλάνες εκεί που τώρα υπάρχει η Αττική Οδό και σκέφτομαι μερικές φορές βλέποντας τον μικρό αδερφό μου που είναι 6 χρονών (την ηλικία που ήρθα στην Αθήνα) και τα παιδιά της ηλικίας του να παίζουν Περι και Κάτια αντί να παίζουν στο δρόμο να φτιάχνουν σπιτάκια και γενικότερα να βγαίνουν έξω όχι γιατί δεν θέλουν αλλά γιατί δεν μπορούν και γιατί δεν τα ξέρουν...
Τελικά οι εποχές έχουν αλλάξει πολύ μέσα σε 10 χρόνια και νομίζω πως σίγουρα ήμασταν από τις τελευταίες αν όχι η τελευταία γενιά που τα έζησα αυτά...
*Τούρκικο κρυφτό
Κρυφτό που μου το έμαθαν τα παιδιά από το χωριό μου (Ν. Βύσσα Έβρου). Δεν έχω ιδέα γιατί το λένε τούρκικο πάντως παίζετε ως εξής: υπάρχουν δυο ομάδες η μια φιλάει και η άλλη κρύβεται η ομάδα που φιλάει πρέπει να βρει την ομάδα που κρύβεται μέσα σε ένα χρονικό διάστημα συνήθως 10’ λεπτά. Φανταστείτε να παίζεις αυτό το παιχνίδι σε χωριό και μάλιστα βράδυ… Το παίζαμε και εδώ και κρυβόμασταν σε πολλές τοποθεσίες από θάμνους μέχρι σε εγκαταλελειμμένα σπίτια και κάτω από φορτηγά…

Του '75 ειμαι κι εγω...και οντως, οπως και καθε γεννια εχει τα δικα της χαρακτηριστηκα...Θυμαμαι οτι οτι η δικια μας γεννια ηταν μαλλον η τελευταια των Μοικανων....Δηλαδη αυτοι που ειναι πριν απο το '80. Γιατι το λεω αυτο...
Γιατι θυμαμαι οτι παντα καναμε παρεα με μεγαλυτερους και οχι
μικροτερους...Γιατι οι μεγαλυτεροι μας ήταν πιο "αγριοι" απο εμας. Αυτοί μας εμαθαν να παιζουμε μπαλα στα χωραφια-πολεμο με αλλες γειτονιες εξαιτιας τους να χανόμαστε με τις ωρες απο την γειτονια μας, δεν υπηρχαν τα κινητα και οι μανες μας το μονο που τις ησυχαζε ηταν οτι ειμασταν με τους "μεγαλους"...
Γιατι ακομα τοτε υπηρχαν πολλες αλανες και πολλα αυτοσχεδια γηπεδα που παιζαμε μπαλα μεχρι να νυχτωση...μετα χτιστηκαν και τα...βουνα! και εμφανιστηκαν τα αθλητικα κεντρα και αργοτερα τα 5χ5...
Γιατι βγαιναμε μαζι τους στις "disco" και τα hard rock cafe και πηγαιναμε μαζι τους για να μην φαμε "πορτα" και μετρα μας εδιωχναν μπας και βγαλουν καμια γκομενα...Τοτε δεν υπηρχαν "club" δεν υπηρχαν "πολιτισμενα" μερη για να βγεις.Αν ηθελες να βγεις επεφτες κατευθιαν στα βαθια...Εκεινη η εποχη ηταν μεταβατικη...απο Deep Purple-Led Zeppelin και Παυλο Σιδηροπουλο που ακουγαμε εμεις επηρεασμενοι απο τους "μεγαλους" οι επομενες γενιες ειχε ακουσματα απο Sandra-και Βισση...
Καταληξαμε σε techno...
Οι "μεγαλοι" ειχαν εντουρο και kawasaki (αυτοκινητα δεν ειχαν ουτε καν οι πατεραδες μας...) εμεις βολευόμασταν με φτιαγμενα βεσπακια, που με την υγρασια καταλαβαινες οτι δεν εστριβε οπως η kawa των μεγαλων και πηγαινες με σκισμενα ρουχα στο σχολειο...Οι επομενες γενιες ηταν σε χειροτερη κατασταση γιατι τα σκουτερακια και τα παπακια (τοτε ηταν μονο 50αρια)που τους επαιρναν δεν "φτιαχνοντουσαν" οπως τα βεσπακια....ήταν πιο φλωρικα... Οι κατοπινες με τα KR και τα RGV γεμησαν πολλους δρομους με καντηλακια και για αυτο πλεον βλεπεις ολοι να εχουν αυτοκινητα.( Με abs,ebd-δισκοφρενα μπρος-πισω, αεροσακκους, μπροσθιοκινητα κτλ....)
Απο τους "τυχερους" που ειχαν αυτ/το στην ηληκια μου εμαθε με "γυμνα" πισωκινητα cadett και renault-5...
Γιατι η δικια μου γενια εμαθε τα windows στα 20...τα κινητα στα 25...
Γιατι στη δικια μας "φουρνια" στην εφηβια δεν ξεραμε τι ειναι το "μπαφο" και τα συναφη...
Υπαρχουν και άλλα που νομιζω οτι συνειγορει στο οτι οι γεννηθεις δεκαετιας του ΄70 ηταν οι "τελευταιοι των μοικανων"...
Γιατι τους εξωμοιοτες τους μαθαμε στα 25+...
:)
Φιλικα...
Γιατι θυμαμαι οτι παντα καναμε παρεα με μεγαλυτερους και οχι
μικροτερους...Γιατι οι μεγαλυτεροι μας ήταν πιο "αγριοι" απο εμας. Αυτοί μας εμαθαν να παιζουμε μπαλα στα χωραφια-πολεμο με αλλες γειτονιες εξαιτιας τους να χανόμαστε με τις ωρες απο την γειτονια μας, δεν υπηρχαν τα κινητα και οι μανες μας το μονο που τις ησυχαζε ηταν οτι ειμασταν με τους "μεγαλους"...
Γιατι ακομα τοτε υπηρχαν πολλες αλανες και πολλα αυτοσχεδια γηπεδα που παιζαμε μπαλα μεχρι να νυχτωση...μετα χτιστηκαν και τα...βουνα! και εμφανιστηκαν τα αθλητικα κεντρα και αργοτερα τα 5χ5...
Γιατι βγαιναμε μαζι τους στις "disco" και τα hard rock cafe και πηγαιναμε μαζι τους για να μην φαμε "πορτα" και μετρα μας εδιωχναν μπας και βγαλουν καμια γκομενα...Τοτε δεν υπηρχαν "club" δεν υπηρχαν "πολιτισμενα" μερη για να βγεις.Αν ηθελες να βγεις επεφτες κατευθιαν στα βαθια...Εκεινη η εποχη ηταν μεταβατικη...απο Deep Purple-Led Zeppelin και Παυλο Σιδηροπουλο που ακουγαμε εμεις επηρεασμενοι απο τους "μεγαλους" οι επομενες γενιες ειχε ακουσματα απο Sandra-και Βισση...
Καταληξαμε σε techno...
Οι "μεγαλοι" ειχαν εντουρο και kawasaki (αυτοκινητα δεν ειχαν ουτε καν οι πατεραδες μας...) εμεις βολευόμασταν με φτιαγμενα βεσπακια, που με την υγρασια καταλαβαινες οτι δεν εστριβε οπως η kawa των μεγαλων και πηγαινες με σκισμενα ρουχα στο σχολειο...Οι επομενες γενιες ηταν σε χειροτερη κατασταση γιατι τα σκουτερακια και τα παπακια (τοτε ηταν μονο 50αρια)που τους επαιρναν δεν "φτιαχνοντουσαν" οπως τα βεσπακια....ήταν πιο φλωρικα... Οι κατοπινες με τα KR και τα RGV γεμησαν πολλους δρομους με καντηλακια και για αυτο πλεον βλεπεις ολοι να εχουν αυτοκινητα.( Με abs,ebd-δισκοφρενα μπρος-πισω, αεροσακκους, μπροσθιοκινητα κτλ....)
Απο τους "τυχερους" που ειχαν αυτ/το στην ηληκια μου εμαθε με "γυμνα" πισωκινητα cadett και renault-5...
Γιατι η δικια μου γενια εμαθε τα windows στα 20...τα κινητα στα 25...
Γιατι στη δικια μας "φουρνια" στην εφηβια δεν ξεραμε τι ειναι το "μπαφο" και τα συναφη...
Υπαρχουν και άλλα που νομιζω οτι συνειγορει στο οτι οι γεννηθεις δεκαετιας του ΄70 ηταν οι "τελευταιοι των μοικανων"...
Γιατι τους εξωμοιοτες τους μαθαμε στα 25+...
Φιλικα...
-
Επισκέπτης
Πές τα ρε φίλε...talws έγραψε:Του '75 ειμαι κι εγω...και οντως, οπως και καθε γεννια εχει τα δικα της χαρακτηριστηκα...Θυμαμαι οτι οτι η δικια μας γεννια ηταν μαλλον η τελευταια των Μοικανων....Δηλαδη αυτοι που ειναι πριν απο το '80. Γιατι το λεω αυτο...
Γιατι θυμαμαι οτι παντα καναμε παρεα με μεγαλυτερους και οχι
μικροτερους...Γιατι οι μεγαλυτεροι μας ήταν πιο "αγριοι" απο εμας. Αυτοί μας εμαθαν να παιζουμε μπαλα στα χωραφια-πολεμο με αλλες γειτονιες εξαιτιας τους να χανόμαστε με τις ωρες απο την γειτονια μας, δεν υπηρχαν τα κινητα και οι μανες μας το μονο που τις ησυχαζε ηταν οτι ειμασταν με τους "μεγαλους"...
Γιατι ακομα τοτε υπηρχαν πολλες αλανες και πολλα αυτοσχεδια γηπεδα που παιζαμε μπαλα μεχρι να νυχτωση...μετα χτιστηκαν και τα...βουνα! και εμφανιστηκαν τα αθλητικα κεντρα και αργοτερα τα 5χ5...
Γιατι βγαιναμε μαζι τους στις "disco" και τα hard rock cafe και πηγαιναμε μαζι τους για να μην φαμε "πορτα" και μετρα μας εδιωχναν μπας και βγαλουν καμια γκομενα...Τοτε δεν υπηρχαν "club" δεν υπηρχαν "πολιτισμενα" μερη για να βγεις.Αν ηθελες να βγεις επεφτες κατευθιαν στα βαθια...Εκεινη η εποχη ηταν μεταβατικη...απο Deep Purple-Led Zeppelin και Παυλο Σιδηροπουλο που ακουγαμε εμεις επηρεασμενοι απο τους "μεγαλους" οι επομενες γενιες ειχε ακουσματα απο Sandra-και Βισση...
Καταληξαμε σε techno...
Οι "μεγαλοι" ειχαν εντουρο και kawasaki (αυτοκινητα δεν ειχαν ουτε καν οι πατεραδες μας...) εμεις βολευόμασταν με φτιαγμενα βεσπακια, που με την υγρασια καταλαβαινες οτι δεν εστριβε οπως η kawa των μεγαλων και πηγαινες με σκισμενα ρουχα στο σχολειο...Οι επομενες γενιες ηταν σε χειροτερη κατασταση γιατι τα σκουτερακια και τα παπακια (τοτε ηταν μονο 50αρια)που τους επαιρναν δεν "φτιαχνοντουσαν" οπως τα βεσπακια....ήταν πιο φλωρικα... Οι κατοπινες με τα KR και τα RGV γεμησαν πολλους δρομους με καντηλακια και για αυτο πλεον βλεπεις ολοι να εχουν αυτοκινητα.( Με abs,ebd-δισκοφρενα μπρος-πισω, αεροσακκους, μπροσθιοκινητα κτλ....)
Απο τους "τυχερους" που ειχαν αυτ/το στην ηληκια μου εμαθε με "γυμνα" πισωκινητα cadett και renault-5...
Γιατι η δικια μου γενια εμαθε τα windows στα 20...τα κινητα στα 25...
Γιατι στη δικια μας "φουρνια" στην εφηβια δεν ξεραμε τι ειναι το "μπαφο" και τα συναφη...
Υπαρχουν και άλλα που νομιζω οτι συνειγορει στο οτι οι γεννηθεις δεκαετιας του ΄70 ηταν οι "τελευταιοι των μοικανων"...
Γιατι τους εξωμοιοτες τους μαθαμε στα 25+...:)
Φιλικα...
Εγώ, γεννηθείς πριν 20 χρόνια, δεν έχασα κ πολλά απ αυτή την κατάσταση...
Παιχνίδι μέχρι να νυχτώσει, βόλτες με ποδήλατα ή κ με τα πόδια, να κυνηγάω με αεροβόλο μέσα σε χωράφια, ατέλειωτα μαστορέματα, είχα PC από μικρός, αλλά δεν κολλούσα σε αυτό...
Μπορώ να πω, ότι τώρα που πέρασαν κάποια χρόνια, βγαίνω λιγότερο, περισσότερη ώρα κοντά σε ένα PC, κλπ...
Ίσως οι ρυθμοί της ζωής να μας αναγκάζουν...




