"Τύφλωση Απροσεξίας" (Έρευνα)

[Anzac]

Έρευνα, και οχι μονο, για τους οδηγους μοτοσυκλετιστες...

Το παρακάτω κείμενο γράφτηκε από τον υπεύθυνο της ιστοσελίδας της ΜΟΤ.Ο.Ε . Δημήτρη Κουφογιάννη, με αφορμή το τραγικό ατύχημα που στοίχισε την ζωή του Χρήστου Χούλιαρη και της Κατερίνας Οικονόμου στις 28 Ιουνίου 2003 και αφιερώνεται στη μνήμη τους.

Βασίστηκε σε ανάλογο άρθρο του Lance Oliver της Αμερικανικής Ομοσπονδίας Μοτο-συκλετιστών (A.M.A.) σχετικά με κάποια πειράματα πάνω στην «τύφλωση απροσεξίας».

Ένα συνηθισμένο ατύχημα
Τα φώτα της μοτοσυκλέτας είναι αναμμένα. Φοράτε ένα πολύχρωμο μπουφάν και ένα εξίσου πολύχρωμο κράνος καθώς κινείστε αμέριμνος σε έναν επαρχιακό δρόμο. Ο οδηγός του αυτοκινήτου έχει σταματήσει στην
διασταύρωση και δείχνει να ελέγχει τον δρόμο κοιτώντας και προς το μέρος σας. Και ξαφνικά ξεκινάει, παραβιάζει την προτεραιότητα και διασχίζει την διασταύρωση, κλείνοντάς σας κάθε δίοδο διαφυγής! Η σύγκρουση είναι σφοδρή και μόνον η καλή σας τύχη μπορεί να βοηθήσει να αποφύγετε κάποιον βαρύτατο τραυματισμό ή ακόμη και τον θάνατο. Αργότερα ο οδηγός του αυτοκινήτου «εξηγεί», εμφανώς σοκαρισμένος, στον τροχονόμο: «δεν τον είδα»!!!

Γιατί άραγε ένας μάλλον έμπειρος οδηγός αυτοκινήτου, ο οποίος σταμάτησε να ελέγξει τον δρόμο πριν τον διασχίσει, δεν είδε καθόλου την μοτοσυκλέτα που έρχονταν κατά πάνω του;

Εκτός από το παραπάνω, δυστυχώς αρκετά συνηθισμένο παράδειγμα με τον οδηγό του αυτοκινήτου και τον μοτοσυκλετιστή, υπάρχουν και χιλιάδες άλλα ανάλογα παραδείγματα όπου θεωρητικά έμπειρα και καλά εκπαιδευμένα άτομα έκαναν παρόμοια και πολλές φορές εξίσου θανατηφόρα λάθη.

Μια νοσοκόμα βγάζει ένα φιαλίδιο από το ντουλάπι όπως κάνει κάθε μέρα,
χρόνια τώρα. Κοιτάζει την ετικέτα, γεμίζει την σύριγγα με το περιεχόμενο
και κάνει την ένεση στον ασθενή. Ο άρρωστος δέχεται μια δόση από ένα
λάθος φάρμακο και πεθαίνει «ανεξήγητα».

Ένας κυβερνήτης υποβρυχίου παρατηρεί από το περισκόπιο και δεν βλέπει τίποτα τριγύρω. Δίνει διαταγή για ανάδυση και ξαφνικά ακούει έναν δυνατό μεταλλικό ήχο και νοιώθει έναν ακόμη πιο δυνατό κραδασμό. Αντιλαμβάνεται ότι έχει αναδυθεί με ένα πλοιάριο ακριβώς από πάνω του, αλλά είναι ήδη πολύ αργά. Το πλοιάριο αναποδογυρίζει και βυθίζεται, παρασέρνοντας εννέα μέλη του πληρώματος του στον βυθό.

Ένας πιλότος και ο συγκυβερνήτης του παρατηρούν μια λυχνία να αναβοσβήνει στον πίνακα οργάνων. Είναι αρκετά προσηλωμένοι σ' αυτό και δεν παρατηρούν ότι χάνουν γρήγορα ύψος, με αποτέλεσμα την συντριβή του αεροσκάφους, με πάνω από εκατό θύματα.

Το πείραμα του γορίλα
Όλα τα παραπάνω παραδείγματα είναι αληθινά και μαζί με πολλά άλλα ώθησαν τον Daniel Simons και τον Christopher Charbis, καθηγητές ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ να ψάξουν να βρουν τα αίτια που προκάλεσαν αυτά τα «ανθρώπινα λάθη» και κάποια πιθανή σύνδεση μεταξύ τους. Τα απέδωσαν σε ένα φαινόμενο που ονόμασαν «Τύφλωση Απροσεξίας» αν μπορούμε να μεταφράσουμε έτσι τον αγγλικό όρο Inattentional Blindness. Ένα φαινόμενο που είναι γνωστό από χρόνια, αλλά οι πρόσφατες έρευνες απέδειξαν ότι είναι πολύ πιο συνηθισμένο από ότι κανείς φαντάζεται και ότι είναι ένας από τους κύριους παράγοντες για ατυχήματα που οφείλονται σε ανθρώπινο λάθος. Τα πειράματα και τα συμπεράσματά τους μας βοηθούν να καταλάβουμε γιατί σε όλα τα παραπάνω η κοινή δικαιολογία είναι: «δεν το είδα».

Το άτομο που έκανε το λάθος συχνά χαρακτηρίζεται με ευκολία «απρόσεκτο». Όμως το να κατηγορείς κάποιον για απροσεξία, βλακεία ή οτιδήποτε άλλο μπορεί να προσφέρει μια «συναισθηματική κάθαρση» αλλά δεν βοηθάει στο να εξηγηθεί γιατί τέτοια ατυχήματα είναι τόσο κοινά.

Γιατί έξυπνοι, επιμελείς, προσεκτικοί άνθρωποι τόσο συχνά αποτυγχάνουν να δουν το προφανές;

Ένα συγκεκριμένο πείραμα με μεγάλο ενδιαφέρον ήταν το «πείραμα του
γορίλα» στο οποίο αναφερθήκαμε παραπάνω. Σ' αυτό οι δύο καθηγητές έβαλαν μια μεγάλη ομάδα φοιτητών και άλλων συμμετεχόντων στο πείραμα να παρακολουθήσουν ένα βίντεο με δύο ομάδες των τριών αθλητών οι οποίοι αντάλλασσαν πάσες μεταξύ τους με μια μπάλα του μπάσκετ.

Ένα μέρος των συμμετεχόντων είχε αποστολή να μετρήσει πόσες πάσες αντάλλαξαν οι παίκτες (η «εύκολη αποστολή») και οι υπόλοιποι έπρεπε να μετρήσουν πόσες πάσες χτύπησαν το έδαφος και πόσες όχι (η «δύσκολη
αποστολή»). Κατά τη διάρκεια του βίντεο μια κοπέλα κρατώντας μια ομπρέλα διασχίζει την σκηνή.

Σε μια άλλη εκδοχή του βίντεο η κοπέλα είναι ντυμένη με στολή γορίλα και πάλι διασχίζει τη σκηνή. Τέλος σε μια τρίτη βέρσιον η κοπέλα-γορίλας σταματά στη μέση της σκηνής και αφού χτυπήσει δύο-τρεις φορές το στήθος της (όπως κάνουν συνήθως οι γορίλες) συνεχίζει τον δρόμο της μέχρι την άλλη άκρη.

Εδώ αρχίζει το τρομακτικό μέρος του πειράματος: Το σαράντα έξι τοις εκατό (46%) των συμμετεχόντων ΔΕΝ είδαν την κοπέλα με την ομπρέλα ή τον γορίλα στα δύο πρώτα βίντεο. Στο τρίτο βίντεο το πενήντα τοις εκατό (50%) ΔΕΝ πρόσεξε τον γορίλα!

«Βασικά οι άνθρωποι όταν είναι συγκεντρωμένοι σε ένα καθήκον δεν παρατηρούν κάτι άσχετο με αυτό διότι δεν το περιμένουν», εξηγεί ο καθηγητής Simons.

«Η αίσθηση των ανθρώπων είναι ότι αν κάτι διαφορετικό εμφανιστεί ξαφνικά στο προσκήνιο θα το παρατηρήσουν» προσθέτει ο καθηγητής «αλλά αυτή η αίσθηση τελικά δεν είναι σωστή». Τα ίδιο ακριβώς συμβαίνει και στην περίπτωση του μοτοσυκλετιστή. Σε μια «θάλασσα» αυτοκινήτων μια μοτοσυκλέτα μπορεί να είναι το «κάτι διαφορετικό» που ο οδηγός δεν περιμένει να δει, ελέγχοντας τον δρόμο για πιθανά επερχόμενα αυτοκίνητα, και κατά συνέπεια δεν το βλέπει. Το κλειδί είναι η προσοχή, η προσήλωση.

Στο πείραμα του Χάρβαρντ πολύ λιγότεροι άνθρωποι που ήταν επιφορτισμένοι με την «δύσκολη αποστολή» εντόπισαν τον γορίλα από αυτούς που είχαν την «εύκολη αποστολή». Η προσοχή τους ήταν συγκεντρωμένη πολύ περισσότερο στην αποστολή τους και οι πόροι του εγκεφάλου τους πολύ περισσότερο απασχολημένοι, οπότε ήταν δυσκολότερο να παρατηρήσουν κάτι άσχετο.

Ο Simons επισήμανε ότι αρκετοί από τους συμμετέχοντες στο πείραμα δεν πίστευαν καν ότι υπήρχε γορίλας στο βίντεο, μέχρι που έκπληκτοι το είδαν για δεύτερη φορά, μην πιστεύοντας ότι δεν πρόσεξαν κάτι τόσο οφθαλμοφανές.

Η παραπάνω έρευνα δείχνει να φέρνει πολύ άσχημα μαντάτα για τους μοτοσυκλετιστές. Αποδεικνύει πως, ότι κι αν κάνουμε, κάποιοι οδηγοί δεν πρόκειται να μας δουν. Και εμπλέκει άμεσα με το αντικείμενο οτιδήποτε αποσπά μέρος της προσοχής του οδηγού, όπως η χρήση τηλεφώνου κατά την οδήγηση, η συζήτηση με τους συνεπιβάτες, η ακρόαση μουσικής κ.λπ. Εν τω μεταξύ μια άλλη έρευνα με το ίδιο θέμα στο πανεπιστήμιο του Σάσεξ στην Αγγλία ανακάλυψε ότι οι έμπειροι οδηγοί έχουν στην πραγματικότητα λιγότερες πιθανότητες να εντοπίσουν ενδεχόμενους κινδύνους από μη αναμενόμενες καταστάσεις. Η εν λόγω έρευνα, που ανέλυε τις κινήσεις των ματιών οδηγών που παρακολουθούσαν βίντεο με προσομοίωση των συνθηκών κυκλοφορίας, δείχνει ότι η πολυετής οδηγική εμπειρία «εκπαιδεύει» κάποιον να βλέπει το αναμενόμενο, πολλές φορές ακόμη κι αν αυτό δεν είναι εκεί.

Σημείωση:
Ο συντάκτης του άρθρου Δημήτρης Κουφογιάννης είναι νεκρός μετά από ατύχημα με την μοτοσυκλέτα του...

[Aegeus]

Ανατρίχιασα στη κυριολεξία!!!
Κοίτα να δεις πώς τα φέρνει η ζωή...τραγικό έτσι;

[LantirN]

Ναι ενταξει, δεν ειπε τιποτα καινουριο, τιποτα παραλογο.

Ονομαζεται Human Factors και ειναι ολοκληρη επιστημη στην αεροπορια εδω και χρονια.

[Anzac]

πιθανόν μία ακόμα στατιστική του να είναι και το πρόσφατο ατύχημα του πιλότου της 115

[Jester]

"η πολυετής οδηγική εμπειρία «εκπαιδεύει» κάποιον να βλέπει το αναμενόμενο, πολλές φορές ακόμη κι αν αυτό δεν είναι εκεί"

Αυτο λεγεται συνηθεια, η κατ'άλλους εμπειρια. Ειναι η ψευδης αισθηση ασφαλειας λογω εμπειριας.

Γιαυτο οπως λενε κ στο ΚΕΕΠ

...η εμπειρια δεν ειναι η λυση για ολα....

[Orion]

To έπαθα και εγώ στην Κομοτηνή με μιά εντούρο που είχα τότε.

φώτα ανοιχτά, μέρα μεσημέρι με καμιά 40 χιλιόμετρα σε κεντρικό δρόμο της πόλης και στα 5 μέτρα ενα παρκαρισμένο αυτοκίνητο (Lada) στα δεξιά μου έκανε αναστροφή, ΜΠΑΜ, άν δέν φορούσα κράνος είμουνα τελειωμένος.

Ο τύπος είπε το ίδιο πράγμα, δέν σε είδα, αλλα ας ήταν καλά το ράγισμα στο πλευρό που δέν τον άρχισα στις φάπες για να με δεί.

Φωράτε κράνος λεβέντες, μόνο αυτό θα σας γλυτώσει, το δικό μου χτύπησε στο νεύρο του παραθύρου πίσω δεξιά στο μέρος του αυχένα, στο νοσοκομείο που πήγα για τα πλευρά πρόσεξα την μπογιά που είχε μείνει στο κράνος μου και τότε κατάλαβα ότι τα πλευρά δέν ήταν τίποτε.

Κρανούμπα και άς έχει καύσωνα έξω γιατί υπάρχουν πολλοί τυφλοί που κλείνουν σπίτια.

[Fantasma337]

"η πολυετής οδηγική εμπειρία «εκπαιδεύει» κάποιον να βλέπει το αναμενόμενο, πολλές φορές ακόμη κι αν αυτό δεν είναι εκεί"

Αυτο λεγεται συνηθεια, η κατ'άλλους εμπειρια. Ειναι η ψευδης αισθηση ασφαλειας λογω εμπειριας.

Τί μου θυμίζει, τί μου θυμίζει...???

Γιαυτο οπως λενε κ στο ΚΕΕΠ

...η εμπειρια δεν ειναι η λυση για ολα....

Έτσι!

:Spooky: respect

[MAC]

Οδηγώ μοτοσικλέτα πάνω από 15 χρόνια, με ζέστες με βροχές , πάω οπουδήποτε με την μοτοσικλέτα και με οποιοδήποτε καιρό, και όλα αυτά τα χρονιά έχω βρίσει πολλούς οδηγούς τετράτροχων που με αγνοούν στον δρόμο.
Τα τελευταία 2 χρόνια λόγω της δουλειάς , μια στης τόσες είμαι αναγκασμένος να οδηγό αυτοκίνητο. Προσπαθώ λοιπόν να μην κάνω όλα αυτά για τα οποία βρίζω τους άλλους….

Πριν από κανα μήνα είμαι σταματημένος με το αμάξι σε μια διάστρωση για να στρίψω αριστερά , Περιμένω να περάσει το αμάξι που έρχεται από απέναντι και ξεκινάω … και ξαφνικά βλέπω μια μοτοσικλέτα τις οποίας έχω κόψει το δρόμο. Ήμασταν απλά τυχεροί … ο τύπος μάλλον την περίμενε και είχε κόψει λίγο … και εγώ τον είδα έστω και την τελευταία στιγμή , πάτησα γκάζι και άδειασα γρήγορα την διάστρωση… πέρασε από πίσω μου …. Πήγα καμιά πενηντάρια μετρά παρακάτω και σταμάτησα δεξιά σοκαρισμένος και μην μπορώντας να καταλάβω τι είχε γίνει …δεν είναι ότι τον είδα και είπα «προβαίνω»…
δεν τον είχα δει … όμως… κοίταζα προς το μέρος του …. είχα άψογη ορατότητα… ήταν μέρα μεσημέρι …. η προσοχή μου ήταν στον δρόμο … παρόλα αυτά δεν τον είχα δει … ειλικρινά σας λέω σοκαρίστηκα και δεν μπορούσα να πιστέψω πώς το χα κάνει αυτό το πράγμα ….

Συμπέρασμα . Στο δρόμο δεν μπορείς να θεωρείς τίποτε δεδομένο , ανεξάρτητα από το τι οδηγείς δεν μπορείς να θεωρείς ότι οι υπόλοιποι θα συμπεριφερθούν λογικά και δεν θα κάνουν τίποτα απρόσμενο…το αν θα συμβεί το ατύχημα γιατί ο άλλος είναι ασυνείδητος , η επειδή ο ανθρώπινος εγκέφαλος έχει Bug , λίγη διαφορά έχει … όταν είσαι στο δρόμο πρέπει να σκέπτεσαι και να ενεργείς σαν να απειλείσαι από παντού…και όταν οδηγείς μοτοσικλέτα ένα παραπάνω…

Όσο για το κράνος ..δεν το συζητώ…και κανονικά δεν θα έπρεπε να είναι μόνο το κράνος … έχετε δει κάτι Γερμανούς με μοτοσικλέτα που ντάλα καλοκαίρι φοράνε κράνος δερμάτινη στολή μπότες γάντια κτλ… σε πληροφορώ ότι δεν είναι μ…ες όπως πιστεύουν μερικοί …

[Jester]

Υπαρχουν τρομερα jacket για οδηγους 2 τροχων με σιδερενιες λαμες στους ωμους,βραχιονα,αντιβραχιο. Ειναι αυτα που φορας και φαινεσαι σαν τον Σβαρτσενεγκερ αλλα βοηθουν παραπολυ αν πεσεις να μη σπασεις κλειδα η χερι.

[Anzac]

Υπαρχουν τρομερα jacket για οδηγους 2 τροχων με σιδερενιες λαμες στους ωμους,βραχιονα,αντιβραχιο. Ειναι αυτα που φορας και φαινεσαι σαν τον Σβαρτσενεγκερ αλλα βοηθουν παραπολυ αν πεσεις να μη σπασεις κλειδα η χερι.

για αυτό θεωρείται είδος πολυτελείας και η πολιτεία δεν φροντίζει να το πάρεις έστω κάπως φτηνότερα
ακόμα και τα κράνη

αλλά είπαμε

γρίνια,μιζέρια.....

[Dragon]

για αυτό θεωρείται είδος πολυτελείας και η πολιτεία δεν φροντίζει να το πάρεις έστω κάπως φτηνότερα
ακόμα και τα κράνη

αλλά είπαμε

γρίνια,μιζέρια.....

Αμαν αυτο το κρατος ...
Τιμο να παρουμε μηχανη με 10000 και 15000€ και να την πλακωνουμε στις σουζες ξερουμε.
Να δωσουμε 1000€ και πολλα λεω για να προστατευσουμε το κεφαλι μας περιμενουμε απο το κρατος???
Για ολα επιδοτηση θελουμε εμεις

[Jester]

Παντως με τα νεα προστιμα εχω δει οτι σχεδον ολοι ανω των 20-25 οδηγοι δικυκλων φορανε κρανος!Ακομη κ αν ειναι του 80 η χαλια το φορανε. Δυστυχως οι νεοι 16-20 δεν φορανε.Πιθανον γιατι οδηγουν μηχανακι χωρις να το γνωριζει η λοιπη οικογενεια κ δεν εχουν να κρυψουν το κρανος...Θα δειξει.Παντως υπαρχει σαφης βελτιωση στο θεμα κρανος με τον νεο ΚΟΚ.

[Anzac]

Παντως με τα νεα προστιμα εχω δει οτι σχεδον ολοι ανω των 20-25 οδηγοι δικυκλων φορανε κρανος!Ακομη κ αν ειναι του 80 η χαλια το φορανε. Δυστυχως οι νεοι 16-20 δεν φορανε.Πιθανον γιατι οδηγουν μηχανακι χωρις να το γνωριζει η λοιπη οικογενεια κ δεν εχουν να κρυψουν το κρανος...Θα δειξει.Παντως υπαρχει σαφης βελτιωση στο θεμα κρανος με τον νεο ΚΟΚ.

δεν ξέρω τι γίνεται στην Θεσσαλονίκη, αλλά εδώ Αθήνα το ποσοστό δεν νομίζω πως έχει αλλάξει.
Όσοι φόραγαν φοράνε, όσοι δεν φόραγαν δεν φοράνε και πάλι!

[Anzac]

για αυτό θεωρείται είδος πολυτελείας και η πολιτεία δεν φροντίζει να το πάρεις έστω κάπως φτηνότερα
ακόμα και τα κράνη

αλλά είπαμε

γρίνια,μιζέρια.....

Αμαν αυτο το κρατος ...
Τιμο να παρουμε μηχανη με 10000 και 15000€ και να την πλακωνουμε στις σουζες ξερουμε.
Να δωσουμε 1000€ και πολλα λεω για να προστατευσουμε το κεφαλι μας περιμενουμε απο το κρατος???
Για ολα επιδοτηση θελουμε εμεις

τότε να πούμε για το φιάσκο με την επιδότηση θέρμανσης?

[Orion]

Παιδιά υπάρχει μιά διαφορά για το θέμα κράνος - ένδυση και όσοι οδηγούν μηχανή γνωρίζουν πολύ καλά αυτά που θα πώ.

Πρώτα απο όλα δέν φοράμε κράνος για να μήν μας γράψουν, άν το θέλουν είναι ικανοί να σε γράψουν ακόμα και για ..... πυροσβεστήρα !

Εάν το κράνος δέν έχει προδιαγραφές, έχει παρέλθει η ημερομηνία λήξης και το κυριότερο ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΕΜΕΝΟ ΣΩΣΤΑ ή ΕΙΝΑΙ ΧΑΛΑΡΟ (μεγαλύτερο - λάθος νούμερο) τότε το κράνος είναι ικανό να σε σκοτώσει και σε μιά μικρή πτώση με 20χλμ.

Συμφωνώ ότι είναι αστείο να αγοράζουμε ένα όχημα όσο και να κάνει αυτό και να μήν αγοράζουμε το κατάλληλο κράνος ή έστω ένα μιάς καλής ποιότητας.

Απο την άλλη δέν μπορεί κάποιος φουκαράς που αγόρασε ένα βεσπάκι μεταχειριμένο με 300 euro να πάρει κράνος των 1000 euro. Υπάρχουν όμως εξαιρετικά κράνη με 50-100 euro που σε προστατεύουν στις μικρές ταχύτητες.

Οσο μεγαλώνουν οι ταχύτητες, ο κυβισμός, ο τύπος της μηχανής και οι διαδρομές ανεβαίνει το κόστος του εξοπλισμού.

Αυτοί που αγοράζουν μιά μηχανή των 10-20 - 30.000 Euro δέν πρέπει να κλαίγονται γαι τα κράνη και να ζητάνε να μήν πληρώνουν ΦΠΑ και άλλα χαζά, (ελάχιστοι το κάνουν - μίζεροι). Είναι το ίδιο με το να δέις κάποιον να οδηγά Porche ή Ferari και να σου κάνει παράπονα για το πού έχουν φτάσει οι τιμές των καυσίμων.

Ο μέσος όρος ένδυσης (δερμάτινα ενισχημένα ρούχα) και αγοράς κράνους για τον σωστό μοτοσυκλετιστή ξεπερνά τα 2.000 euro.

Αυτά είναι δεδομένα για κάποιον που θέλει να πάει ένα ταξίδι και να μήν φοβάται τον καιρό και τον δρόμο.

Είναι άλλο πράγμα ο μηχανόβιος (οδηγός μηχανής) άλλο πράγμα ο φουκαράς που πήρε ένα βεσπάκι ή ένα παπί και άλλο πράγμα ο τσόγλανος που κάνει σούζες όλη μέρα. Το κοινό που έχουν είναι ότι σε μία πτώση θα πάθουν περίπου τα ίδια με την ανάποδη όμως σειρά, ο τσόγλανος που κάνει σούζες θα το φάει το κεφάλι του και θα σε κλείσει και μέσα φτάις δέν φταίς, ο φουκαράς μπορεί να μείνει παραπληγικός ή φυτό και ο σωστός μηχανόβιος μπορεί να την βγάλει με κάνα σπασμένο πόδι.

Το λιγότερο όμως που έχει νά κάνει κάποιος είναι απλά να εξασφαλίσει την κεφάλα του γιατί τα υπόλοιπα κόκαλα φτιάχνουν !

Καλά εγώ που είμαι με το αμάξι και δέν σε είδα (φταίω) καλά που έπεσες επάνω μου (φταίω) άμα μείνεις στον τόπο σε μιά συγκρουση με 30km και κλείσεις και το δικό μου σπίτι εδώ φίλε φταίς εσύ (αυτό γίνεται).

Αυτό πιστεύω να το έχετε δεί στο Youtube, υπάρχουν και οι κ..φαρδοι.

http://www.youtube.com/watch?v=2Q-nrMYHcdA

Άγιο είχε αλλα κράνος δέν είχε ο φουκαράς.

Συμπέρασμα . Στο δρόμο δεν μπορείς να θεωρείς τίποτε δεδομένο , ανεξάρτητα από το τι οδηγείς δεν μπορείς να θεωρείς ότι οι υπόλοιποι θα συμπεριφερθούν λογικά και δεν θα κάνουν τίποτα απρόσμενο…το αν θα συμβεί το ατύχημα γιατί ο άλλος είναι ασυνείδητος , η επειδή ο ανθρώπινος εγκέφαλος έχει Bug , λίγη διαφορά έχει … όταν είσαι στο δρόμο πρέπει να σκέπτεσαι και να ενεργείς σαν να απειλείσαι από παντού…και όταν οδηγείς μοτοσικλέτα ένα παραπάνω…

Το καλυτερο που γράφτηκε ώς τώρα στο thread !